SURİYE VE SURİYELİLER YETMEDİ, ŞİMDİ DE LİBYA VE LİBYALILAR MI? DIŞ POLİTİKADA HEP SORUN… NİYE İYİ BİR ŞEY YOK?

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı

Libya ile “askeri” anlaşma yolda… Anlaşma metni hafta başında TBMM Dışişleri Komisyonu’nda görüşülecekmiş. Anlaşma ortak tatbikatı ve “operasyonu”, istihbarat paylaşımını ve askeri teçhizat verilmesini kapsıyormuş…[i]

Geçtiğimiz 7 Aralık’ta, Resmi Gazete’de, 7195 sayılı, Türkiye ile Libya Ulusal Mutabakat Hükümeti arasında Akdeniz’de deniz yetki alanlarının sınırlandırılmasına ilişkin Mutabakat Muhtırasının onaylanmasının uygun bulunduğuna dair kanun yayınlandı. Bunu konuştuk. Şimdi Libya ile “askeri” anlaşma yolda. Bugünkü (15.12.2019) Resmi Gazete’de ise, Libya Devleti’nin 16 yaşından küçük ve 55 yaşından büyük umuma mahsus pasaport sahibi vatandaşlarına Türkiye’ye yapacakları turistik amaçlı seyahatleri için vize muafiyeti sağlayan, Cumhurbaşkanı’nın 1834 sayılı kararı yayınlandı.

Ne oluyor? Türkiye, Suriye’deki çatışma ortamından sonra, Libya’daki çatışma ortamına da mı taraf olacak?

Anlamakta güçlük çekiyorum.

Beka sorunu varken, Türkiye’nin milli ve coğrafi (toprak) bütünlüğü yakın ve ciddi bir tehdit ile karşı karşıya iken, sıkıntı içindeki ülke ekonomisinde askeri harcamalar giderek artarken, “Libya konusu”nun bu mecrada gündeme gelmesi de ne oluyor? Libya konusu, birden bire nasıl ortaya çıktı?

Ülkem adına endişeliyim.

Libya ile ilgili bu gelişmeleri nasıl anlamalı? Bugüne kadar Suriye’yi, PYD’yi/YPG’yi,  Suriyeli sığınmacıları konuşuyorduk… Beka sorunu var diyorduk. Bundan sonra bunlarla birlikte, Libyayı, Libya’da çatışan tarafları ve Libyalı sığınmacıları da mı konuşacağız? Suriye’deki çatışma ortamından sonra, Libya’daki çatışma ortamına da mı taraf oluyoruz?

Suriye krizine angaje olmuş ve bu kriz üzerinden beka sorununu ile karşı karşıya gelmiş iken, Suriye krizi sona ermemiş (devam ediyor) iken, Türkiye’nin Libya krizine de angaje olması, mevcut beka sorununu ağırlaştırmaz mı, ekonomideki mevcut sıkıntı büyümez mi?

İlginçtir, Libya konusundaki bu gelişmeler, bende Türkiye’nin 2011’de beklenmedik bir şekilde ABD’nin yanında Suriye krizine angaje olmasını çağrıştırıyor. Arada benzerlik görüyorum. Ve aklıma Sayın Erdoğan’ın BM Genel Kurul çalışmaları için ABD’ye yaptığı ziyaret ve bu ziyarette ABD Başkanı Trump ile yaptığı görüşme geliyor. Libya konusu bunlardan sonraya denk geliyor. Bu denk düşme, kurduğum benzerlik ve ABD’nin Rusya destekli Hafter Cephesinin güçlenmesinden ve “bölünmüş” Libya’da artan Rusya varlığından/nüfuzundan duyduğu rahatsızlık nedeniyle, aklıma acaba Türkiye, Suriye’den sonra, Libya’ya da ABD’nin yönlendirmesi adım mı atıyor/atacak sorusu geliyor.

Böyle olabilir mi? Türkiye beka sorunu yaşıyor iken, gücünü ve ilgisini Libya ile ufalayabilir mi? Bu, beka sorununu daha da ağırlaştırmaz mı?

Uzmanlık ve çalışma alanı uluslararası ilişkiler olan, münhasıran Türkiye’nin uluslararası ilişkilerini takip eden bir akademisyen olarak, Libya konusundaki bu gelişmeleri, sezgilerim, birikimim ve mevcut koşullar ışığında doğru/isabetli bulamıyorum. Tam aksine, Türkiye’nin başına yeni gaileler açabileceğinden ciddi şekilde endişe duyuyorum.

Biraz şüpheci yaklaşınca, aklıma bir başka husus da geliyor: Acaba AKP iktidarı ve AKP Genel Başkanı Sayın Erdoğan, Libya ile ilgili bu gelişmeler üzerinden bir şeyleri kamuoyunun gözünden mi kaçırmak istiyor? Bu olabilir mi? Olabilir ise, o bir şeyler, nelerdir, hangi konulardır? Suriye’nin kuzeyindeki gelişmeler mi, ekonomideki durum mu, iç siyasetteki istikrarsızlık mı, vb., hangisi?

Uluslararası ilişkiler çalışan bir akademisyen ve bu ülkenin bir evladı olarak, dış politikaya ilişkin bu yaklaşıma “artık yeter” deme ihtiyacını duyuyorum. Türkiye, artık adı uluslararası sorunlarla ve/veya bu sorunların bir parçası olarak anılan ülke olmaktan çıkmalıdır. İyi ve güzel günleri çağrıştıran dostluk ve işbirliği girişimlerinin ve anlaşmalarının taraflarından biri olarak anılmalıdır. Bunu, özledim. Türkiye’nin buna ihtiyacı var. Türkiye’nin uluslararası ilişkilerinde sorun üstüne sorun görmekten ve bunların bende yol açtığı endişeyi yazmaktan yoruldum, ağır geliyor, kaldıramıyorum.

Bu dış politika anlayışı ve uygulaması artık terk edilmelidir.

Demokrasilerde dış politikaya sivil katılım özellikle önemlidir. Nedeni, dış politika kararlarının, ülkede yaşayan herkesi yakından ilgilendirmesi, herkes üzerinde uzun dönemli kaçınılmaz sonuçlarının olmasıdır. Sivil katılıma imkan ve fırsat vermeyen dış politikalar, hem başarısızlığa mahkumdur, hem de ülke için telafisi çok güç -hatta imkansız- sonuçlar doğururlar. İşbu yazı, bu mülahaza ışığında görülmelidir.

Ülkeyi yönetme sorumluluğunu üzerine almış olanlar, önce ülkelerini, sonra partilerini, ancak bunlardan sonra da kendilerini düşünmelidirler. Siyasetin “teorisi” de, milli ve manevi değerler de böyle söylüyor. Siyasette salih amelin işareti, ülke için, doğru konuşmak ve doğru iş yapmaktır.

osmetoz/ascmer, www.ascmer.org, 15 Aralık 2019

[i] https://tr.sputniknews.com/savunma/201912151040841251-libya-ile-askeri-anlasma-yarin-tbmm-disisleri-komisyonunda-gorusulecek/, 15.12.2019.


ALMANYA’NIN VATANDAŞLIK HAMLESİ SIRADAN GÖZÜKSE DE GERÇEKTE ÇOK CİDDİ

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Almanya, geçtiğimiz günlerde, dikkat çekici bir haber ile yazılı medyada gündeme gelmişti… Alman vatandaşı olduktan sonra, “izinsiz” olarak, 2000 yılından sonra yeniden Türk vatandaşlığını aldığı tespit edilen 1 milyon civarında Türk kökenlinin Alman vatandaşlığı iptal edilmiş… Almanya, sonradan izinsiz olarak Türk vatandaşlığına geçenleri, Türkiye’de Yüksek Seçim Kurulu  (YSK)

ABD’NİN MÜSLÜMAN UYGUR TÜRKLERİNE İLGİSİNİN ÇAĞRIŞIMLARI

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı ABD Senatosu’nda, Sincan Uygur Özerk Bölgesi (Doğu Türkistan)’nde Müslüman Uygur Türklerine yönelik, “Uygur Human Rights Policy Act (Uygur İnsan Hakları Politikası Yasası)” tasarısı kabul edilmiş.[i] Senato’dan geçen metne göre; Pekin’in Müslüman Uygur Türklerine yönelik insan hakları ihlallerine karşı, Washington Çin Hükümeti yetkililerine yaptırımlar uygulayabilecek. Bölgedeki işkence, yargısız gözaltı,

YENİ SİSTEMDE HUKUKSAL AÇIDAN ASKERİ HAREKÂTIN SEVK VE İDARESİ

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı İdlib’de 33 Türk askerinin şehit düştüğü günlerde televizyon ekranlarındaki bazı görüntüler nedeniyle, “yeni sistemde” Milli Savunma Bakanı’nın Genelkurmay Başkanı ve Kuvvet Komutanları ile olan ilişkilerine değinme ihtiyacı duymuş ancak, acının dorukta olduğu bir sırada yanlış anlaşılabilirim endişesiyle o günlerde bunu yapmamıştım. Televizyon ekranlarındaki o görüntüler, bana göre, bir

ULUSLARARASI HUKUK IŞIĞINDA TÜRKİYE’NİN SURİYE’DEKİ (İDLİB’DEKİ) ASKERİ VARLIĞI

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Türkiye İdlib’de 34 askerini şehit vermesinin acısını yaşarken, iç ve dış kamuoyunda bir sorgulama var ki, yetkililerden Türkiye’nin Suriye’deki (İdlib’deki) varlığına dair açıklamaları duyuyoruz.  Türkiye’nin, “Suriye halkı davet ettiği için Suriye’de olduğu” ifade ediliyor, zaman zaman da Adana Protokolü’ne işaret ediliyor. İdlib üzerinden Suriye krizinde bugün gelinen noktada,

İDLİB: ULUSLARARASI HUKUK VE KORONA VİRÜSÜ

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Sayın Erdoğan’ın İdlib konusunda muhataplarına verdiği süre dolmak üzere… Son üç güne girildi… Evet, Türkiye’nin İdlib’deki varlığı “önleyici savunma” kapsamında görülebilir, Türkiye Suriye’de terörizmle mücadele edebilir ama, bir de bu işin “aması” var…

E-mail: bilgi@ascmer.org

Tel: +90 532 414 48 98

Dükkan
© 2014 Tüm Hakları Saklıdır. Sitedeki yazılar ve analizler kaynak gösterilmeden kullanılamaz.