SURİYE VE SURİYELİLER YETMEDİ, ŞİMDİ DE LİBYA VE LİBYALILAR MI? DIŞ POLİTİKADA HEP SORUN… NİYE İYİ BİR ŞEY YOK?

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı

Libya ile “askeri” anlaşma yolda… Anlaşma metni hafta başında TBMM Dışişleri Komisyonu’nda görüşülecekmiş. Anlaşma ortak tatbikatı ve “operasyonu”, istihbarat paylaşımını ve askeri teçhizat verilmesini kapsıyormuş…[i]

Geçtiğimiz 7 Aralık’ta, Resmi Gazete’de, 7195 sayılı, Türkiye ile Libya Ulusal Mutabakat Hükümeti arasında Akdeniz’de deniz yetki alanlarının sınırlandırılmasına ilişkin Mutabakat Muhtırasının onaylanmasının uygun bulunduğuna dair kanun yayınlandı. Bunu konuştuk. Şimdi Libya ile “askeri” anlaşma yolda. Bugünkü (15.12.2019) Resmi Gazete’de ise, Libya Devleti’nin 16 yaşından küçük ve 55 yaşından büyük umuma mahsus pasaport sahibi vatandaşlarına Türkiye’ye yapacakları turistik amaçlı seyahatleri için vize muafiyeti sağlayan, Cumhurbaşkanı’nın 1834 sayılı kararı yayınlandı.

Ne oluyor? Türkiye, Suriye’deki çatışma ortamından sonra, Libya’daki çatışma ortamına da mı taraf olacak?

Anlamakta güçlük çekiyorum.

Beka sorunu varken, Türkiye’nin milli ve coğrafi (toprak) bütünlüğü yakın ve ciddi bir tehdit ile karşı karşıya iken, sıkıntı içindeki ülke ekonomisinde askeri harcamalar giderek artarken, “Libya konusu”nun bu mecrada gündeme gelmesi de ne oluyor? Libya konusu, birden bire nasıl ortaya çıktı?

Ülkem adına endişeliyim.

Libya ile ilgili bu gelişmeleri nasıl anlamalı? Bugüne kadar Suriye’yi, PYD’yi/YPG’yi,  Suriyeli sığınmacıları konuşuyorduk… Beka sorunu var diyorduk. Bundan sonra bunlarla birlikte, Libyayı, Libya’da çatışan tarafları ve Libyalı sığınmacıları da mı konuşacağız? Suriye’deki çatışma ortamından sonra, Libya’daki çatışma ortamına da mı taraf oluyoruz?

Suriye krizine angaje olmuş ve bu kriz üzerinden beka sorununu ile karşı karşıya gelmiş iken, Suriye krizi sona ermemiş (devam ediyor) iken, Türkiye’nin Libya krizine de angaje olması, mevcut beka sorununu ağırlaştırmaz mı, ekonomideki mevcut sıkıntı büyümez mi?

İlginçtir, Libya konusundaki bu gelişmeler, bende Türkiye’nin 2011’de beklenmedik bir şekilde ABD’nin yanında Suriye krizine angaje olmasını çağrıştırıyor. Arada benzerlik görüyorum. Ve aklıma Sayın Erdoğan’ın BM Genel Kurul çalışmaları için ABD’ye yaptığı ziyaret ve bu ziyarette ABD Başkanı Trump ile yaptığı görüşme geliyor. Libya konusu bunlardan sonraya denk geliyor. Bu denk düşme, kurduğum benzerlik ve ABD’nin Rusya destekli Hafter Cephesinin güçlenmesinden ve “bölünmüş” Libya’da artan Rusya varlığından/nüfuzundan duyduğu rahatsızlık nedeniyle, aklıma acaba Türkiye, Suriye’den sonra, Libya’ya da ABD’nin yönlendirmesi adım mı atıyor/atacak sorusu geliyor.

Böyle olabilir mi? Türkiye beka sorunu yaşıyor iken, gücünü ve ilgisini Libya ile ufalayabilir mi? Bu, beka sorununu daha da ağırlaştırmaz mı?

Uzmanlık ve çalışma alanı uluslararası ilişkiler olan, münhasıran Türkiye’nin uluslararası ilişkilerini takip eden bir akademisyen olarak, Libya konusundaki bu gelişmeleri, sezgilerim, birikimim ve mevcut koşullar ışığında doğru/isabetli bulamıyorum. Tam aksine, Türkiye’nin başına yeni gaileler açabileceğinden ciddi şekilde endişe duyuyorum.

Biraz şüpheci yaklaşınca, aklıma bir başka husus da geliyor: Acaba AKP iktidarı ve AKP Genel Başkanı Sayın Erdoğan, Libya ile ilgili bu gelişmeler üzerinden bir şeyleri kamuoyunun gözünden mi kaçırmak istiyor? Bu olabilir mi? Olabilir ise, o bir şeyler, nelerdir, hangi konulardır? Suriye’nin kuzeyindeki gelişmeler mi, ekonomideki durum mu, iç siyasetteki istikrarsızlık mı, vb., hangisi?

Uluslararası ilişkiler çalışan bir akademisyen ve bu ülkenin bir evladı olarak, dış politikaya ilişkin bu yaklaşıma “artık yeter” deme ihtiyacını duyuyorum. Türkiye, artık adı uluslararası sorunlarla ve/veya bu sorunların bir parçası olarak anılan ülke olmaktan çıkmalıdır. İyi ve güzel günleri çağrıştıran dostluk ve işbirliği girişimlerinin ve anlaşmalarının taraflarından biri olarak anılmalıdır. Bunu, özledim. Türkiye’nin buna ihtiyacı var. Türkiye’nin uluslararası ilişkilerinde sorun üstüne sorun görmekten ve bunların bende yol açtığı endişeyi yazmaktan yoruldum, ağır geliyor, kaldıramıyorum.

Bu dış politika anlayışı ve uygulaması artık terk edilmelidir.

Demokrasilerde dış politikaya sivil katılım özellikle önemlidir. Nedeni, dış politika kararlarının, ülkede yaşayan herkesi yakından ilgilendirmesi, herkes üzerinde uzun dönemli kaçınılmaz sonuçlarının olmasıdır. Sivil katılıma imkan ve fırsat vermeyen dış politikalar, hem başarısızlığa mahkumdur, hem de ülke için telafisi çok güç -hatta imkansız- sonuçlar doğururlar. İşbu yazı, bu mülahaza ışığında görülmelidir.

Ülkeyi yönetme sorumluluğunu üzerine almış olanlar, önce ülkelerini, sonra partilerini, ancak bunlardan sonra da kendilerini düşünmelidirler. Siyasetin “teorisi” de, milli ve manevi değerler de böyle söylüyor. Siyasette salih amelin işareti, ülke için, doğru konuşmak ve doğru iş yapmaktır.

osmetoz/ascmer, www.ascmer.org, 15 Aralık 2019

[i] https://tr.sputniknews.com/savunma/201912151040841251-libya-ile-askeri-anlasma-yarin-tbmm-disisleri-komisyonunda-gorusulecek/, 15.12.2019.


TÜRKİYE’DEKİ SEÇİMİN SONUÇLARI: GÖRÜŞLERİM VE DEĞERLENDİRMELERİM

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk I. İki gün önce (28 Mayıs’ta) yapılan, cumhurbaşkanı seçiminin ikinci turunda, kullanılan ve geçerli sayılan oyların % 52.18’ni Sayın Erdoğan, % 47.82’sini de Sayın Kılıçdaroğlu aldı ve bu sonuçla Sayın Erdoğan üçüncü kez katıldığı cumhurbaşkanı seçiminden önde çıkarak bu koltuğa oturdu. Bu seçime katılma oranı, % 84 oldu. Cumhurbaşkanı seçiminin

DIŞARISI GÖZÜYLE TÜRKİYE’DEKİ 14 MAYIS SEÇİMLERİNE BİR BAKIŞ

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk 14 Mayıs’taki seçimler yaklaşıyor… Seçim sürecinde daha önce medyada çok rastlamadığım, seçimlere dış politika gözlüğü ile bakan bazı yorumları ve değerlendirmeleri görmeye başladım. Bunu olumlu bir gelişme olarak görüyorum. Çünkü iç ve dış politika arasındaki karşılıklı ve bağımlı ilişki nedeniyle, seçimlere ilişkin öngörüleri sadece iç dinamiklere dayandırmak eksik bir yaklaşım

TÜRKİYE’DEKİ 14 MAYIS SEÇİMLERİNE YABANCI VE YERLİ SERMAYE AÇISINDAN BİR BAKIŞ

  Prof. Dr. Osman Metin Öztürk Yabancı sermayenin önemli bir kısmının ülkeyi terk ettiği, yerli sermayenin de çeşitli yollarla yurt dışına kaçmaya çalıştığı yazılıyor, konuşuluyor. Yeni bir şey değil, bunu biliyoruz. Peki, yabancı ve yerli sermayedeki bu kaçış niye? Bu kaçışın arkasındaki en temel etkenlerden biri, hiç şüphesiz, AKP/Sayın Erdoğan iktidarında ülkede hukuka olan bağlılığın/saygının

TÜRKİYE’DEKİ 14 MAYIS SEÇİMLERİ: RUSYA KENDİ ELİYLE KENDİ AYAĞINI BAĞLAR MI?

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk Birçok kez yazdım… Önümüzdeki seçimler, dış politikadan (uluslararası ilişkilerden) soyutlanarak görülemez, görülmemelidir. Bu siyasetin doğasına aykırı olur. Bu seçim çok önemli. İnsanımız bir yol ayrımında; ya karanlığın zifiri karanlığa dönüşmesine evet diyecek ya da karanlıktan kurtulup aydınlık güzel günlere doğru yol almaya başlamak için evet diyecek… Bu seçimleri ben böyle

ABD’YE AİT İNSANSIZ HAVA ARACININ KARADENİZ’DE DÜŞMESİ ÜZERİNE

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk Hatırlanacağı üzere, geçtiğimiz günlerde, Karadeniz’de uluslararası hava sahasında ABD’ye ait bir insansız hava aracı (İHA) düşmüş; ABD İHA’nın Rusya tarafından vurulduğunu iddia etmiş, Rusya ise İHA’nın “ani manevra” sonucu düştüğünü savunmuştu. Ve konu, daha sonra, Karadeniz’e düşen İHA’nın çıkarılmasına gelmişti. İlk başta, bunun nedeni, düşen ABD İHA’sının içerdiği teknoloji ile

E-mail: bilgi@ascmer.org

Tel: +90 532 414 48 98

Dükkan
© 2014 Tüm Hakları Saklıdır. Sitedeki yazılar ve analizler kaynak gösterilmeden kullanılamaz.