2019’DA TÜRK DIŞ POLİTİKASI VE DIŞ POLİTİKADA 2020 ÖNGÖRÜSÜ

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı

Türkiye, 2019 yılında, dış politikada, çözümlerin değil, sorunların bir parçası oldu. Sergilenen dış politika anlayışı ve uygulaması ile, daha sorunlu, soru işaretlerinin daha çok olduğu bir dış politika görünümü ortaya çıktı. Beka sorunundan söz edildi. Türkiye’nin milli ve coğrafi bütünlüğü, yakın ve ciddi bir tehdit altında ve bu durum devam ediyor. Beka sorunu, bu tehdit, 2020 yılına girerken, bırakın güç kaybetmeyi, daha da ağırlaşarak varlığını koruyor. Farkında mısınız, artık Suriye’nin kuzeyini konuşmuyoruz.  Oysa beka sorunu ve ciddi tehdit bura kaynaklı. Kanal İstanbul’un uluslararası hukuk ve uluslararası politika bağlamındaki çok ciddi olumsuz sonuçları yok varsayılıyor. Kanal İstanbul, Suriye’nin kuzeyini, yani beka sorununu, yakın ve ciddi tehdidi adeta unutturdu!… Beka sorunu ya da bu derecede bir tehdit unutulur mu? Unutulmaz ama, artık konuşmuyoruz!… Türkiye, 2019’da, dış politikadaki adımları üzerinden, dışarıda ve içeride “Sünni siyasal İslamcı” çağrışımına yol açtı. Ve bu çağrışımda da bir değişim yok gözüküyor. Bu çağrışım, içeride fazla konuşulmasa da, dışarının dikkatini çok çekmiş, hatta Türkiye bu bağlamda bazı gelişmeler ile ilişkilendirilmişti. Dış politika bağlamında, kendisine güvenilmeyen, güvenilmediği için yalnız bırakılmış Türkiye görüntüsü, bu çağrışım ile de ilişkili.  “Sünni siyasal İslam” çağrışımına rağmen, Sünni İslam Dünyasının bile araya mesafe koyduğu bir Türkiye…

Hal böyle iken, Türkiye, dış politikada, sorunların bir parçası olmaya devam ediyor. Bunun en son örneği de Libya… Türkiye, Libya’daki çatışma ortamının bir parçası olmada, “daha ileri” adımları atmanın eşiğinde… Niye, niçin diye soran yok. Sorulsa bile, yeni sistemde siyasal gücün temerküzü nedeniyle, bunun bir değeri yok, hiçbir etkisi olmuyor. Öyle ki, Türkiye’de, siyasal iktidardan gelen ve “isteseniz de, istemesiniz de…” diye başlayan ifadeler sıkça duyulur olmaya başladı. Türkiye için, ufukta, Rusya ve İran ile karşı karşıya gelme gözüküyor. Peki, bunu gören var mı? Daha yeni gerçekleşen, Irak’ın başkenti Bağdat’taki ABD Büyükelçiliğinin işgal edilmesinin, Türkiye açısından gelebileceği anlamı sorgulayan var mı? Türkiye’nin Libya’ya asker göndermesi gündemde ve Irak’ta ABD Büyükelçiliği işgal ediliyor!… Zamanlamaya bakın!… Kuşkulanılmaz mı, sorgulanmaz mı? Oysa bu olayın, İran, Irak, Kürtler ve Suudi Arabistan ile ilgili, hatta İsrail ile ilgili, “farklı” çağrışımları var ve bu çağrışımlar Türkiye açısından son derece önemli. Mesaj mı veriliyor? İşgal nasıl sonlanacak, devamı gelecek mi?  2019’a hâkim dış politika anlayışı ve uygulaması çıkış noktası alındığında, kuvvetle muhtemel bunlar da görülmeyecektir.

Peki, içeride, bu dış politika anlayışını ve uygulamasını besleyecek bir tablo var mı? Bana göre yok. Ulusal gücümüzdeki güç kaybı, görülüyor mu, dikkate alınıyor mu? Yine bana göre hayır. Çünkü yaşananlar ve gelişmeler, görülmediğine, dikkate alınmadığına açıkça işaret ediyor. Ekonomi sıkıntıda. Toplumdaki ayrışma, kutuplaşma ve sessizlik/suskunluk dikkat çekici. Siyasetin istikrarsızlığa işaret eden görüntüsü artık çok belirgin. Önce “askeri vesayet” söylemi ile, sonra da “15 Temmuz olayı” ile, ortaya çıkan ve halen devam eden gelişmelerin etkisinde askeri gücün geldiği durum da ortada. Bunlara rağmen, yeni sorunlara angaje olunarak, ilgi ve güç ufalandıkça ufalanıyor…

İçerideki tablo bu, ancak siyasal iktidar, dış politikada bu tabloyu önemsemiyor. O zaman neyi önemsiyor ya da kime güvenerek böyle bir dış politika anlayışından ve uygulamasından vazgeçmiyor diye sorulmaz mı?

Türkiye, dış politikada, işte böyle bir tablo ile 2020 yılına giriyor. 2020 yılı, Türkiye için, dış politikada iyi şeyler söylemiyor.

18 yıldır aralıksız ve tek başına aynı siyasal iktidar tarafından yönetilen Türkiye’nin, uluslararası ilişkilerinde (dış politikada) ne yapacağı ve/veya ne yapmayacağı, artık dışarıda büyük bir isabetle tahmin edilebiliyor diye düşünüyorum. Bu, basit gibi görünse de, önemli bir husus. Çünkü dış politikada; bir taraftan, ne kadar kalın olursa olsun, “örtü” kabul etmeyen, “örtü”nün işe yaramayacağına; diğer taraftan da, Türkiye’nin hareket serbestisinin daraldığına, dolayısıyla daha çok tavize zorlanacağına işaret eden bir durumdur. Bu da görülmüyor. Görülseydi, Libya’ya asker göndermede daha serinkanlı hareket edilir, “acele” edilmezdi.

Özeti, dış politikada, Türkiye’yi çok zor bir yılın beklediği…

Yanılmayı ümit ediyorum.

osmetoz/ascmer, www.ascmer.org, 31  Aralık 2019


BU ÜLKEDE SİYASET NASIL YAPILIR HALE GELDİ!…

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Medyada, CHP Genel Başkan Yarımcısı emekli Büyükelçi Sayın Ünal Çeviköz’ün, bir Amerikan düşünce kuruluşunda yaptığı konuşmaya yönelik eleştiriler yer alıyor. Eleştiriler, münhasıran Sayın Çeviköz’ün konuşmasında ABD’nin yeni Başkanı Biden’ın Türkiye için demokrasi ve temel hak ve özgürlüklere çok güçlü vurgu yapmasını istemesine yönelik eleştiriler… Eleştirilerde, ne toplantı konusunun

DAĞLIK KARABAĞ ZAFERİ, BAKU VE ANKARA

Prof. Dr. Osmasn Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Dağlık Karabağ’daki çatışmada gelinen noktada, elde edilen zaferle ilgili olarak iki hususa dikkat çekmek isterim.

TÜRKİYE’NİN TERÖRİZMLE MÜCADELESİ NASIL GÖZÜKÜYOR?

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Hakkari’de, PKK terör örgütünün saldırısı sonucu 3 işçi (sivil) hayatını kaybetmiş… Şehit işçilere Allah’tan rahmet, ailesine, yakınlarına ve sevenlerine başsağlığı diliyorum. Eli kanlı, bölücü/ayrılıkçı terör örgütünü lanetliyorum. Ancak… AKP/Sayın Erdoğan iktidarının bugün terörle mücadelede izlediği stratejiyi anlamak mümkün değil. Terörizmle mücadelede, “ara, bul, yok et” şeklinde ifade edilen

İYİ PARTİ’DEKİ GELİŞMELERİN DIŞ POLİTİKAYA DAİR ÇAĞRIŞIMLARI

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı İç politika ile dış politika arasındaki karşılıklı bağımlı ilişkiyi bilmeyen yoktur. Bu karşılıklı bağımlılık, son 30 yılda (Sovyetlerin dağılmasından sonra) dış politikanın iç politika üzerindeki ağırlığının arttığı bir şekle dönüşmüştür. İç politikalar, artık daha çok dış politikalar üzerinden yürütülür olmuştur. Öyle ki, bir taraftan Rusya’nın, Çin’in, hatta İran’ın

RUSYA’NIN ATİNA BÜYÜKELÇİLİĞİ’NİN AÇIKLAMASI

Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, ASCMER Başkanı Atina’daki Rusya Büyükelçiliği, twitter hesabından, 1982 Deniz Hukuku Sözleşmesi’nin tüm devletlere karasularını 12 mile kadar çıkarma hakkını verdiğine dair bir mesajı kamuoyu ile paylaşılmış. (Sözcü, 16.10.20, s.14) Rusya’nın Atina Büyükelçiliğinin bu paylaşımı, Türkiye açısından, çok anlamlıdır. Evet, doğru. 1982 BM Deniz Hukuku Sözleşmesi’nin 3. maddesinde, her devletin karasularının

E-mail: bilgi@ascmer.org

Tel: +90 532 414 48 98

Dükkan
© 2014 Tüm Hakları Saklıdır. Sitedeki yazılar ve analizler kaynak gösterilmeden kullanılamaz.